Inloggen om uw vraag te stellen of te reageren in ons forum.

echtscheiding na erfenis, gemeenschap van goederen , of juist niet

gwub
Vraagbaak

Ik heb erfenis gehad van mijn ouders, via hun testament " ... kinderen zijn erfgenamen" en ".... nalatenschap zal geen deel uitmaken van enige gemeenschap van goederen" .

Die erfenis heb ik dus persoonlijk gekregen, m'n vrouw (nog), waarmee in gemeenschap van goederen getrouwd) heeft daar geen recht op. Dat is wat ik lees, en zo altijd begrepen.

Hoe zit het nu, nu de "echtscheidingstijd" .. met wat ik er nu nog van heb? En ook, bepaalde zaken voor familie/huis/investering die ik betaald heb uit dat geld? In die tijd had ik zelf geen eigen inkomen ( ik zorgde voor kinderen), maar dus wel op deze manier dingen betaald.

Hoe zit dat?

Gaarde reacties, of een ander goed idee.

up
34
Geplaatst op 30 mei 2012 om 20:28
Le Coq
Helpdesk

De erfenis blijft door deze clausule van jou privé en is geen deel uit gaan maken van jullie huwelijkse boedel, ook al zijn/waren jullie in algehele gemeenschap van goederen gehuwd. Dat heb je correct begrepen.
De erfenis wordt bij de verdeling van de huwelijksboedel geheel buiten beschouwing gelaten. Zorg er wel voor dat duidelijk is waaruit die erfenis bestaat/bestond, zodat je geen bewijsproblemen hebt.

Heb je met geld uit de nalatenschap spullen gekocht of spullen uit de nalatenschap geruild tegen andere spullen, dan treden die in de plaats van wat uit de nalatenschap is onttrokken en zijn deze goederen van jou privé (door zaaksvervanging). Ook als de gemeenschap een klein beetje heeft meebetaalt (voor dat deel heb je dan wel een schuld op de huwelijksgemeenschap).
Heb je uit de nalatenschap zaken betaald voor de huwelijksboedel of de gezamenlijke huishouding (bijvoorbeeld een verbouwing van het huis mede bekostigd, of wat bijbetaald aan een nieuwe auto of een luxe vakantie of voor verzorging van de kinderen, of voor verzekeringspremies of voor huur), of voor de gewone gang van de huishouding (de supermarkt bijvoorbeeld, maar soms ook de vakantie of de inboedelverzekering), dan is geen sprake van zaaksvervanging, maar heb je op de huwelijksboedel een privévordering ter grootte van jouw privé-inbreng. Die vordering is dan het goed dat je als zaaksvervanging terug hebt gekregen.

Zaken uit de nalatenschap die je voor jezélf opverbruikt hebt en waar geen ander goed voor terug in de plaats is gekomen, zijn er niet meer en de waarde daarvan is daarom ook niet buiten de huwelijksboedel te houden (denk bijvoorbeeld aan concertbezoek, prostitutie, casino, etentje, vakantie voor jezelf i.p.v. voor je gezin, enz.). Ook staat er geen vordering op de huwelijksboedel tegenover.

Je moet natuurlijk wel alles goed hebben geadministreerd en gedocumenteerd en gescheiden hebben gehouden van de rest, want anders kan het in het testament nog zo goed zijn verwoord, maar heb je toch een bewijsprobleem. In de praktijk staan of vallen dergelijke testamentaire bepalingen met de administratieve discipline van de desbetreffende erfgenamen (waaruit bestaat de erfenis, welke waarde vertegenwoordigt dat, zijn er negatieve of positieve waardefluctuaties geweest [afschrijvingen, beleggingen, rente, dividend, enz.], waaraan is het besteed, wat is ervoor teruggekregen, zijn er goederen samengevloeid [bijvoorbeeld gelden op een gezamenlijke bankrekening waarvan de hoogte vrijwel dagelijks verandert]).

Als je in echtscheiding ligt, maar nog wel gehuwd bent, kun je overwegen zelf een testament te maken waarin je je vrouw onterft. Zo lang als het huwelijk nog bestaat (tenzij je in een 'scheiding van tafel en bed' bent gehuwd), is je vrouw je erfgenaam zodra jij overlijdt! Ook van het wat je uit de nalatenschap van je ouders nog over zou hebben bij je overlijden.
Tenzij je haar hebt onterfd.

up
31
Geplaatst op 31 mei 2012 om 00:31, Waarschuw de redactie
Inloggen om uw vraag te stellen of te reageren in ons forum.