2 jaar geleden pony verkocht, nooit geld ontvangen
Ik weet niet of het hier goed staat, maar anders neem ik aan dat het wel verplaatst wordt?
Ik zal bij het begin beginnen:
2 jaar geleden kwam ik een super leuk paardje tegen op internet. Een bonte Shetlander. Na wat heen en weer gemaild te hebben met de fokster (ik was 16, mocht nooit een pony, maar toen ik het thuis vroeg mocht ik hem toch kopen!) de koop gesloten. Ik deed een aanbetaling van 50 euro, zij kwamen hem 2 maanden later brengen en dan zou ik de resterende 220 euro betalen. Ik was helemaal in de wolken!
Toen hij er eenmaal was, was alles leuk. Ik zag er een grote uitdaging in hem alles te leren. Maar toen de dagen korter werden, de school weer volop op gang was, en al mijn zuurverdiende centjes in het beestje gestoken moesten worden, ging ik er steeds minder de lol van inzien. Ik bood hem te koop aan op internet, verschillende geïnteresseerden, maar ineens kwam mijn nichtje naar me toe dat haar ouders hem wilden overnemen voor haar. Deze oplossing leek me ideaal, zo kon hij fijn op de stalling blijven staan waar hij stond en net weer gewend was!
Gelijk de stalbaas ingelicht, geregeld dat niet ik, maar zij kwamen om hem te verzorgen. Ook heb ik zijn paspoort en zijn entingboekje aan ze gegeven. Ze vroegen nog hoeveel ik voor hem moest hebben, dus ik zei dat ik 270 euro voor hem betaald had en dat zouden ze mij ook betalen. Als het loon binnen was, want ze zaten nu even krap. Ik vond het prima, het is familie waar ik (toen nog) close mee omga, dus ik mag toch wel verwachten dat ze zich aan de afspraak houden?
Helaas heb ik nooit geld gezien... Ik heb vaak gedacht hoe ik hiernaar moest vragen. Ik ben geen type die dit zomaar even doet, ik ben soms nog te goed van vertrouwen en ga er misschien ook nog wel van uit dat ze zelf het geld nog komen brengen.
Oma van die kant heeft ze wel eens gezegd dat ik nog geld van ze kreeg, en hun antwoord daarop was: "Het is goed met haar, dat beest heeft ons al genoeg gekost!" (pony heeft luizen gekregen toen hij pas van hun was, ze hadden hem bij de schapen gezet... Ook hebben ze hem laten castreren, maar dat wisten ze van tevoren... Allemaal dingen waar ik niks aan kon doen en die ook zeker mijn schuld niet waren!!!)
Inmiddels heb ik vrijwel geen contact meer met hen, gewoon omdat ze niet mijn soort mensen zijn en ik voor de rest helemaal geen connectie met ze voel. Ze kijken neer op andere mensen (voelen zich altijd beter) en zijn jaloers op wat mijn broertje en ik kunnen en hun kinderen niet. Nee, daar hoef ik niet meer mee geconfronteerd te worden.
Toevallig zat ik vandaag bij oma van moeders kant, en er kwam een vriendin langs van die bewuste oma. Ze vond het zo leuk dat ik paardreed (ze vindt paarden zelf ook heel erg leuk zei ze) en ze vond dat ik maar een eigen paard moest kopen. Waarop ik antwoordde dat ik die gehad had, maar dat dat niet zo'n succes was. Zodoende kwam dus ook dit allemaal ter sprake. Hoe belachelijk en asociaal het eigenlijk was dat ze me nooit betaald hebben voor die pony. Ze vroeg of ik bewijs had dat het mijn pony was. Het enige dat zwart op wit staat zijn de mailtjes met de fokster (Amandake op Bokt). Ik kan niet meer met zekerheid zeggen of mijn naam ook in het paspoort stond...
Die vrouw dacht dus dat ik rechtmatig nog steeds de eigenaar van deze pony ben, en dat ik alsnog het geld wat ze me verschuldigd zijn kan opeisen, en anders de pony gewoon van mij is.
Ik weet dus niet of ze de pony op hun naam hebben laten zetten o.i.d. Of dat überhaupt mogelijk is als er geen bewijs van aankoop is...
Het gesprek met ze aangaan zie ik niet snel gebeuren. Ten eerste omdat ik ze nooit meer zie/spreek en ten tweede weet ik gewoon al precies wat ze gaan zeggen (zoals ze tegen mijn oma ook al gezegd hebben...)
Wie kan mij hier meer over vertellen?
Helpdesk
Hallo Kayleigh,
Je historie met je pony is een verhaal dat ik al vaker gehoord heb en helaas vaak voorkomt. Veel tienermeisjes die een pony/paard nemen komen daar binnen enkele weken, maanden of jaren op terug, terwijl men zo'n diertje toch echt zou moeten kopen met het oogpunt dat ze er vele jaren voor zullen moeten zorgen. Ik zit nu ongeveer 10 jaar hobbbymatig in de paardenwereld en heb het verhaal met milde variatie nu al vele malen gehoord. Het wordt te duur, het is te veel werk, opeens had ze een vriendje en was de pony het kind van de rekening... Triest eigenlijk.
Maar goed, betreffende jouw schuldvraag bij je nichtje. Je zult in ieder geval haar duidelijk moeten maken dat je het verschuldigde geld terug wilt hebben. Ik ga je nu uitleggen hoe het juridisch in elkaar zit en dat is soms vrij bot, maar hopelijk komt het niet zo ver.
Ten eerste moet je een herinnering geven aan je nichtje dat het geld verschuldigd is en je het echt wilt hebben. Je kan dit eerst doen over de telefoon, mail, etc. Reageert men hier niet of negatief op, gaat een schuld inning normaal gesproken als volgt:
1: Een aangetekende brief sturen waarin je het verschuldigde eist binnen een duidelijke periode (meestal een maand of zo) op een bepaalde plaats (zoals een bankrekening). In deze brief geeft de eiser aan dat deze gerechtelijke stappen niet uitsluit bij verder weigeren en dat er het verzoek zal zijn om de tegenpartij voor de gerechtelijke kosten zal opdraaien. (Als dat er niet instaat maak je er geen sprake op bij een eventuele rechtszaak). Deze brief is over het algemeen feitelijk en zakelijk. Er staat enkel in wat jij wil. Je hoeft hier niet in te gaan op eventuele bewijslast.
2: Als stap 1 geen effect heeft worden de zwaardere middelen ingezet. Het gerecht kan erbij betrokken worden en dit start met de gerechtsdeurwaarder. Het alternatief is een incassobureau, maar die kan gerechtelijk minder.
Betreffende je kansen in een rechtszaak. Als er een koopovereenkomst is, ook al is deze mondeling, dan dienen beide partijen er aan te voldoen. Jij moet aantonen dat je geleverd hebt (makkie) en zij moeten aantonen dat ze betaald hebben. Dat laatste werkt in jouw voordeel. Ook al zeggen ze dat ze handje contante betaald hebben, dan nog moeten ze het aan kunnen tonen.
Een laatste uitweg die ik wil opperen is om het via je ouders te spelen. Mogelijk kunnen zij als ouders van beide partijen het schikken.
Helpdesk
Mensen als u wat verkoopt waarvan de betaling op dat moment stokt dan kunt u dat wel goed vinden maar zet het op papier.
Nu hebt u niets en kunt u niets! De mensen zijn lang niet altijd betrouwbaar al komen ze vaak wel zo over.
Helpdesk
Nu heeft ze niks en kan ze niks? Hoezo?
Vraagbaak
Ik denk dat troubleshooter het verhaal niet goed leest, beter lezen troubleshooter. Laat dit positief commentaar zijn, ik merk bij bepaalde antwoorden dat je antwoord op vragen die niet gesteld worden hetgeen getuigt van het niet behoorlijk lezen van de aangeleverde tekst. In deze heeft vraagsteller te vorden op haar familie.
Beginneling
Wat kan ik nu het beste doen? Na het bericht van Troubleshooter twijfel ik. Ik vond de reactie van Crusader erg hoopvol, maar ik weet niet exact wat mijn rechten zijn. Een kennis van me heeft contact opgenomen met een advocaat en een deurwaarder, maar deze zien geen kans van slagen...
Helpdesk
Het beste lijkt me om via je ouders te bemiddelen met de ouders van de koper, aangezien het om familie gaat. Nooit geschoten is altijd mis.