Wel of geen kinderalimentatie?
Ik kom er, door de vele verschillende regels en ingewikkelde situatie, niet uit of ik nu wel of geen kans van slagen maak met het aanvragen van kinderalimentatie.
De situatie toen:
- in oktober 2007 ben ik uit elkaar gegaan en is de echtscheiding aangevraagd.
- Mijn ex-man had een minimum inkomen, ik had geen inkomen.
- We hebben samen 3 minder-jarige kinderen van toen 2,4, en 6 jaar oud.
- Mijn ex-man is in de huurwoning blijven wonen met volledige inboedel, ik ben met de 3 kinderen elders gaan wonen en heb alleen de persoonlijke bezittingen zoals kleding meegenomen.
- Er was een huwelijkse schuld aan mijn ex-schoonvader van 8000 euro, welke per maand afgelost werd met 166 euro.
- Er werd een omgangsregeling getroffen waarbij de kinderen ieder weekeind bij mijn ex zouden zijn, alsmede de helft van de vakanties.
De echtscheiding werd oktober 2008 pas uitgesproken door de rechter, omdat mijn ex nergens reactie op gaf en weigerde naar zijn advocaat te gaan.
Tijdens de echtscheidingsprocedure is om kinderalimentatie gevraagd als voorlopige voorziening, maar mijn ex gaf een dit niet te kunnen betalen vanwege het aflossen van de schuld aan zijn vader. Tevens gaf mijn ex aan dat ik de helft van de huwelijkse schuld op mij moest nemen EN dat ik de kinderen moest komen brengen, omdat de reiskosten voor hem anders te duur zouden worden. De afstand tussen beide woonplaatsen bedraagt 10 km.
Uiteindelijk is afgesproken hij de huwelijkse schuld en de reiskosten volledig op zich zou nemen en er zolang geen alimentatie betaald hoefde te worden, waarbij de situatie na 4 jaar opnieuw bekeken zou worden (na 4 jaar zou de huwelijkse schuld immers afbetaald moeten zijn).
De situatie nu:
- We zijn inmiddels ruim 4 jaar verder sinds het begin van de scheiding in oktober 2007 en mijn ex aangaf geen alimentatie te kunnen betalen wegens de huwelijkse schuld aflossing. We zijn echter pas ruim 3 verder sinds de uitspraak van de scheiding. Vanaf wanneer geld nu deze 4 jaar? Vanaf het moment van uit elkaar gaan en het afzien van de voorlopige voorzieningen, of vanaf het moment van uitspraak?
- Ik weet via mijn ex-schoonvader dat mijn ex nooit een cent aan hem heeft afbetaald. Die 166 euro die hij per maand zou moeten voldaan, heeft hij dus nooit betaald en altijd in eigen zak gestoken. Hij heeft nooit een cent voor de kinderen betaald. Inmiddels zijn ze 7, 9 en 11 jaar oud.
- In heb inmiddels uitkomen uit eigen onderneming van 700 euro per maand. Mijn ex heeft een nieuwe baan, ik heb geen idee wat zijn inkomen is, maar dit zal minimaal het minimum loon zijn uiteraard.
- Ik ben hertrouwd, mijn huidige man heeft een full-time baan en wij hebben samen nog een kindje gekregen. Ik heb dus nu de volledige zorg over 4 kinderen, maar voor deze 4de hoeft mijn ex natuurlijk niet te betalen.
- Mijn ex heeft ook een nieuwe partner en woont reeds 3 jaar samen. De nieuwe partner van mijn ex werkt part-time, wat zij verdient weet ik niet. Ook zij hebben samen nog een kindje gekregen. Mijn ex heeft dus de zorg voor 1 kind.
- De originele omgangsregeling heeft eigenlijk nooit gewerkt. Mijn ex kwam de kinderen niet halen of dumpte ze bij zijn ouders. Uiteindelijk heb ik in september 2010 de hele omgangsregeling via de rechter af laten schaffen. De afspraak nu is dat mijn ex mag bellen om de kinderen te zien, maar doet dit helaas niet. Hij belt ze 3x per jaar (voor hun verjaardag) en heeft ze 2010 2x opgehaald voor een paar uurtjes. Verder horen ze helaas nooit wat van hem. Kosten voor de omgang heeft hij dus totaal niet.
Worden de inkomens van de nieuwe partners nu wel of niet meegerekend in de draagkrachtberekening? Gaan ze bij de draagkrachtberekening van mijn ex nu uit van alleenstaande of van gezin qua bijstandsnorm? De bijstandsnorm van een gezin ligt namelijk ongeveer even hoog als het minimum-loon. Als het inkomen van zijn partner niet meegerekend word, maar wel uit wordt gegaan van de bijstandsnorm voor gezinnen, dan heeft mijn ex bij voorbaat dus al geen draagkrachtruimte.
De eigen bijdrage die ik zal moeten betalen bij het opstarten van een nieuwe procedure bedraagt ruim 500 euro. Wij kunnen ook maar net rondkomen, dus dit is ons voor een enorm bedrag dat ik niet zomaar even kan missen. Ook het laten uitvoeren van een draagkrachtberekening is niet goedkoop. Ik zou dan ook graag weten of ik uberhaupt een kans van slagen heb of dat het bij voorbaat al een onbegonnen zaak is.
Alvast mijn hartelijke dank aan eenieder die me meer informatie kan geven.
Beginneling
Bij de draagkrachtberekening van je ex-man wordt uitgegaan van een gezinssituatie wanneer zijn partner minder dan de bijstandsnorm verdient. Hij is dan immers in eerste prioriteit onderhoudsplichtig aan zijn partner en zijn partner verdient dan niet genoeg om zichzelf te onderhouden. Daarnaast moet hij ook zijn kindje in de nieuwe relatie onderhouden. Die plichten (nieuwe partner + nieuw kindje) gaan ten koste van zijn draagkracht. Daarnaast is tevens sprake van een andere verdeling van een eventuele draagkracht. Je hebt wellicht kans om een beetje kinderalimentatie maar heel veel zul je er niet aan overhouden. Wel veel narigheid van de procedure. Als normaal overleg mogelijk is, is dat aan te bevelen. Als hij voor één kind het forfaitaire bedrag per kwartaal overmaakt (circa 404 euro, dus 135 per maand) heeft hij daarvan weer belastingaftrek, zodat de fiscus er aardig aan meebetaalt.
Het is ook mogelijk om een advocaat in de arm te nemen en te trachten je ex-man bij de advocaat op kantoor te laten komen. Wellicht dat hij bij de dreiging van een procedure alsnog wat over de brug komt, zeker als de advocaat ook goed thuis is in belastingzaken en het goed voor kan rekenen, dat het allemaal niet al teveel kost. Met redelijkheid en wat overredingskracht valt misschien meer te bereiken.
Maar eerlijk gezegd vind ik het meest trieste in je verhaal het gebrek aan interesse van hem in zijn bloedeigen kinderen uit je eerste relatie.
Veel sterkte gewenst.
Zoekende
Beste Cojanprins,
Hartelijk dank voor je antwoord. Het is inderdaad nog het meest triest dat hij zich niks aantrekt van zijn eigen 3 kinderen. Ik kan daar met de beste wil van de wereld niet bij met mijn hoofd en mijn huidige man trouwens ook niet. Ik heb bij de rechtspraak met verzoek tot afschaffing van de omgangsregeling tevens verzocht om eenhoofdig gezag, omdat de onderlinge verhoudingen dusdanig zijn dat dit mij alleen maar beperkt (hij reageert gewoon helemaal nergens op). Mijn ex beaamde dit tijdens de rechtspraak en was van mening dat eenhoofdig gezag inderdaad beter zou zijn (hoe triest is dat?). De rechter vond echter dat zelfs als wij het daar gezamenlijk over eens waren, het gezag vanuit de wet bij beide ouders lag en dat de onderlinge verstandhoudingen niet ernstig genoeg waren om daar van af te stappen. Volgens de wet was hij dus gewoon nog steeds verantwoordelijk voor zijn kinderen. Ik zie daar tot op heden echter dus nog steeds niks van en diezelfde wet maakt dit ook heel erg moeilijk!
Ik ben ook niet zozeer op zoek naar geld, hoewel een beetje hulp best goed van pas zou komen, maar ik ben eigengereid genoeg om niet afhankelijk te hoeven of moeten zijn van iemand anders, laat staan mijn ex.
Waar ik wel naar op zoek ben is gerechtigheid. Het is zo verschrikkelijk krom dat mijn huidige man als stiefvader wettelijk verantwoordelijk is voor het onderhoud van kinderen die niet van hem zijn, maar dit met alle liefde doet, terwijl hun echte vader die eveneens wettelijk verantwoordelijk is zich overal de kont onderuit weet te draaien en niet eens naar ze om kijkt. Al betaald hij maar 50 euro in de maand, dan neemt hij in ieder geval nog een klein beetje zijn verantwoordelijkheid.
Ik weet dat het inkomen van mijn huidige man dus wel wordt meegerekend en dat het onderhoud van de kinderen nu wordt verdeeld onder 3 onderhoudsplichtigen, ondanks dat ik ook onder het minimum verdien. Het zou van de zotte zijn als het inkomen van de nieuwe partner van mijn ex volledig buiten beschouwing werd gelaten, omdat het onder het minimum is en de volledige zorg voor haar en hun kindje voor kosten van mijn ex komt. Dat zou immers betekenen dat zij een paar 100 euro in de maand mag bijverdienen en niet eens voor haar eigen kind op hoeft te draaien, terwijl mijn huidige man 1/3 van zijn draagkracht moet afstaan aan kinderen die niet eens van hem zijn.
Ondertussen hebben mijn ex-man en zijn nieuwe partner wel twee auto's voor de deur staan, gaan ze nog menig avondje stappen en beoefend de partner ook in geruime mate de paardensport. Begrijp me niet verkeerd, hij mag best gelukkig zijn met zijn nieuwe partner en kindje, dat ben ik immers ook......maar niet over de rug van zijn andere 3 kinderen.
Zoekende
Kijk nou, ik heb een draadje gevonden wat heel erg mijn situatie lijkt (beiden een nieuwe partner met inkomen) en waar zelfs nog een stukje bij staat over eventuele nieuwe kinderen:
http://alimentatie.startpagina.nl/prikbord/14964843/14965569/re-meebetal...
Ik denk dat dit wel eens heel goed op ons van toepassing zou zijn. Als het op deze manier berekend zou worden, dan zou ik dit ook een eerlijke gang van zaken vinden. Misschien dan toch gerechtigheid?