Weigerende testament executeur nu overleden en nu?
Mijn vader (die inmiddels in gemeenschap van goederen hertrouwt was) is 14 jaar geleden overleden. In zijn (langstlevenden) testament staat mijn stiefmoeder ook als testament executeur benoemd en wij als zijn afstammelingen met een wettelijk deel dat in een vordering (met 6% rente per jaar) vastgesteld had moeten worden op zijn sterfdag. In de gemeenschap van goederen is onroerend goed, saldo's op rekeningen en een boedel met diverse verzamelingen. Onze vader heeft niet naar ons omgekeken er was dus nooit contact. Stiefmoeder heeft ons niet geinformeerd omtrent overlijden vader en is ondanks aandringen van notaris onzerzijde altijd weigerachtig geweest om uitvoering aan mijn vaders testament te geven en heeft zelfs destijds bij aangifte succesierecht verzwegen dat er kinderen zijn aan vaders kant. Stiefmoeder heeft zelf nog een kind gehad met mijn vader die al eerder overleden was en wij ook nooit het bestaan van hebben geweten. In haar laatste levensjaar hadden wij met hulp van opnieuw een notaris de hand weten te leggen op de aangifte successie en daaruit op kunnen maken welke saldo's er waren op de sterfdag van onze vader. De waarde van het huis hebben wij met terugwerkende kracht laten taxeren. Op deze manier waren wij al een eind op de goede weg om (zonder dat zij overigens echt wilde meewerken) onze vordering op papier te krijgen. De inboedel leek de notaris een onmogelijke klus met een persoon die niet wilde meewerken. Inmiddels is zij enkele weken geleden overleden en was de vordering nog steeds niet afgerond. Inmiddels hebben wij aangeklopt bij de notaris die de zaken voor de stiefmoeder gaat afhandelen en verteld dat wij nog steeds een vordering hebben die weliswaar niet vastgesteld is maar toch. Deze notaris hield ons voor dat wij geen erfgenamen zijn van deze mevrouw (dat wisten wij uiteraard ook wel) maar slechts schuldeiser en dat hij vreesde voor een gcompliceerde zaak. Wij vragen ons nu af of de stiefmoeder die nu overleden is alsnog iets te verwijten valt bij de rechter en mogelijkerwijs haar rechten op de erfenis verspeelt heeft (nu dan het erfdeel van haar verre familie die inmiddels opgespoord is door haar notaris). Ben zeer benieuwd naar een goed onderbouwde reactie!
Helpdesk
Je hebt vermoedelijk een schadeclaim op je overleden stiefmoeder. Die schadeclaim vererft aan haar erfgenamen. Dien deze schadeclaim bij haar (lees: haar erfgenamen) in. Wellicht is het verstandig hiervoor een advocaat in de armen te nemen, gezien de juridische complicaties die te verwachten zijn. De hoogte van de schadeclaim moet worden vastgesteld en ik denk niet dat men al te snel van betalen zal zijn. Dus de kans is groot dat de rechter eraan te pas komt.
Het Juridisch Loket zou je kunnen verwijzen naar een advocaat die in deze problematiek gespecialiseerd is. En anders kun je misschien een beroep doen op een rechtsbijstandsverzekering, als die er een is.
Ook is het niet uitgesloten dat er nog een vordering kan zijn op degenen die wél een aandeel uit vaders nalatenschap hebben verkregen, omdat zij moegelijk ten koste van jou te veel hebben gehad (en dat teveel misschien zelfs willens en wetens hebben geaccepteerd).
Als vaders nalatenschap indertijd bij een notaris in behandeling was, zou je wellicht met die notaris (of zijn ambtsopvolger) een babbeltje kunnen maken. Als kind ben je belanghebbende en die notaris kan zich hier niet op zijn geheimhoudingsplicht beroepen. De notaris bij wie de afwikkeling van een nalatenschap in behandeling is gegeven, MOET zich van de familieverhoudingen vergewissen (via de Gemeentelijke Basisadministratie; dat is de opvolger van het bevolkingsregister) en dan werd ook het bestaan van "vergeten" kinderen duidelijk. Als de notaris dit verzuimd heeft, is ook deze notaris aansprakelijk.
Het mogelijk bestaan van deze kinderen zou ook kunnen blijken uit een eventueel testament waarin zij worden genoemd (bijvoorbeeld bij een onterving).
Vaders overlijden was 14 jaar geleden. Op zijn nalatenschap is het oude erfrecht van toepassing. Het oude erfrecht maakt, als er geen andersluidend testament is, alle eigen kinderen mede-erfgenaam naast de overblijvende echtgenoot/echtgenote. In het nieuwe erfrecht (vanaf 1-1-2003) worden de kinderen in deze situatie schuldeiser van de nalatenschap, maar geen erfgenaam.
De legitieme portie is in het nieuwe erfrecht de helft van wat het kind zonder testament zou hebben gehad, als een geldaanspraak. Onder het oude erfrecht was de grootte van de legitieme portie afhankelijk van het aantal kinderen en werden legitimatissen mede-erfgenaam (waarmee ze een onverdeeld aandeel in de boedel verkregen, dus een mede-eigendom) en bij verdelingen horen zij dus ook te worden betrokken. Interessant als er onroerend goed moet worden verdeeld, of aandelen in een bv, want dat kan niet buiten de notaris om en ook dan dient de notaris de onverdeeldheid en de familierelatie weer te onderzoeken.
Er was een langstlevendetestament, waarschijnlijk in de vorm van een "ouderlijke boedelverdeling" (ter herkenning: in dergelijke testamenten staat meestal het oude wetsartikel 1167 BW vermeld) waarbij de langstlevende de volle eigendom krijgt en de kinderen een geldaanspraak op termijn. Ook op grond van zo'n testament kunnen al vaders kinderen, ook de "vergeten" kinderen, nu waarschijnlijk hun deel van vaders nalatenschap opeisen uit de boedel. Omdat de langstlevende thans ook is overleden.