onterfd kind wil uitgaven tot wel 1985 toe laten voegen aan erfenis
Moeder is in 2008 overleden. Van de 3 kinderen is er 1 onterfd bij testament. Bij de afhandeling van de erfenis (er was niets: we hebben het niet over een miljoenen vermogen met huizen, lamborghini's of Karel Appels. Moeder leefde van een aow en bescheiden pensioen) blijkt dat het onterfde kind de gehele administratie van moeder tot wel 1985 heeft gecopieerd. Uitgaven die zij destijds heeft gedaan aan bijvoorbeeld etentjes met de andere (klein)kinderen wil hij laten optellen bij de erfenis. Zelfde geldt voor pinopnamen door moeder: daarvan stelt hij dat dit schenkingen geweest moeten zijn aan de andere (klein) kinderen. Dus ook die wil hij optellen bij de erfenis.E.e.a. is inmiddels verwerkt in een dagvaarding.
Vraag is in hoeverre de overledene vrij was haar geld te besteden naar eigen goeddunken en tot hoever in het verleden terug kan/mag worden gegaan. Verjaren dit soort zaken niet en het zou wat moois zijn als je bij leven al je uitgaven zou moeten verantwoorden aan je kinderen.
Helpdesk
Voor de bepaling van waaruit de nalatenschap bestaat (de activa én de passiva) en de waardering daarvan, is UITSLUITEND het moment van overlijden bepalend. Wat moeder vóór haar overlijden met haar vermogen deed, is uitsluitend haar zaak. Daar hoefde ze aan niemand verantwoording voor af te leggen, ook postuum niet.
Ik ken de achtergronden niet, maar ik kan mij met zo'n wantrouwig en controleziek en op geld belust kind wel voorstellen dat moeder dat wilde onterven.
En het staat moeder vrij te bepalen met wie zij uit eten gaat, zonder dat zij daar verantwoording voor moet afleggen. Zoals ook dat onterfde kind vrij is uit eten te gaan met wie dat kind maar wil.
Het onterfde kind wil nu de waarde van een etentje dat hij in 1985 niet gehad heeft (en ook nooit eerder geclaimd heeft; op grond waarvan zou hij dat kunnen? Eventuele vorderingen zijn nu ook wel verjaard, lijkt me), alsnog óók hebben en nu aan hemzelf uit laten betalen bij wijze van erfenis in een nalatenschap waarin hij niet eens erfgenaam is (wegens de onterving)? Hoe hebzuchtig, afgunstig, schraperig en miezerig kun je zijn?
Een onterfd kind heeft, mits dat een beroep doet op de legitieme portie, recht op een geldvordering ter hoogte van de helft van de waarde waar het zonder testament recht op gehad zou hebben. Dat kind wordt schuldeiser (geld, geen goederen) van de boedel (het wordt geen mede-erfgenaam).
Indien moeder gehuwd was en een weduwnaar achterliet, is het ook nog mogelijk dat die geldvordering niet meteen opeisbaar is.
Als een van de andere kinderen overlijdt, kan het zijn dat dat dwarsliggende kind erfgenaam wordt (afhankelijk van de familiesamenstelling van dat moment). Of als vader nog leeft, bij diens overlijden. Iets om rekening mee te houden. Een testament kan zijn erfgenaamschap voorkomen. Tussen broers en zusters onderling bestaat recht op een geen legitieme portie, dus in dat geval betekent een onterving ook echt dat de onterfde niets ontvangt.
Vraagbaak
Die "bewijslast" kan nooit aanhangig gemaakt worden. Of iemand een etentje betaald of alleen voorschiet is zoal niet te controleren. Verder als die persoon een rechtzaak wil beginnen dan komen er eerst nog een aantal zaken aan kosten bijkijken zoals griffiekosten, advocaatkosten, etc. Een rechtzaak hierin zou ik in vertrouwen tegemoet zien.
Beginneling
Castle en Le Coq dank voor jullie duidelijke en snelle reactie. Het is natuurlijk altijd gecompliceerder dan ik zo in een paar zinnen beschrijf. Maar welke verjaringstermijn zou je kunnen anhouden en waar staat dat in de wet?
Met vr gr
Vraagbaak
Op het moment van overlijden van iemand treedt meteen het erfrecht in werking. Je kan alleen erven uit alle bezittingen, geld, maar ook schulden die tot het moment van overlijden aan de persoon behoorde. Het is NIET mogelijk een andere basis te nemen voor een erfenis dan die op het moment van overlijden. Er is GEEN verjaringtermijn voor een claim op een deel van de erfenis die voor de onterving lag omdat simpel weg er überhaupt GEEN aanspraak op gemaakt kan worden.
Dit persoon kan een aanspraak doen op zijn legitieme deel, maar alleen in geld. Verder krijgt deze (zoals ook Le Coq aangeeft)een bedrag ter hoogte van de helft van de waarde waar het zonder testament recht op gehad zou hebben.
Hij heeft het e.e.a. verwerkt in een dagvaarding, maar zal dan van een koude kermis thuiskomen. Laat je niet afschrikken.
Loop anders eens langs een wetswinkel of neem contact op met het juridisch loket. http://www.juridischloket.nl/Pages/default.aspx
Succes,
Raadgever
Wat ik mij afvraag is hoe dit onterfde kind kans heeft gezien om de hele administratie terug tot 1985 in handen te krijgen.
Helpdesk
Dat is toch niet relevant?
Misschien stiekem foto's van bankafscriftjes gemaakt telkens als hij bij zijn moeder op bezoek was? Dat is dan net zo ziekelijk als denken dat als moeder met één persoon uit eten ging, hij ook "recht" op dat etentje zou hebben.
Schenkingen gedaan toen het oude erfrecht nog gold (tot en met 2002), moeten echter ter verrekening met het erfdeel van de kinderen, worden ingebracht (tenzij daarvan vrijgesteld, bijvoorbeeld bij de gift of bij testament).
Zelfs al zou er van moeders zijde (a) een bevoordelingebedoeling zijn om (b) uit vrijgevigheid (c) vermogen over te hevelen (criteria voor schenkingen) naar het kind: je zult moeilijk een rechter vinden die (de alledaagse traktatie van) een tijdens het shoppen gezamenlijk genuttigd kopje koffie met een broodje op een terras in 1985 (en niet gescheiden afgerekend; meestal zet men alles van één tafeltje op één nota) en soortgelijke zaken als een dergelijke schenking ziet.
De ene keer rekent moeder mede voor het kind af en de andere keer gaat het misschien net andersom en betaalt het kind.
Het kind wordt van dat broodje/etentje bovendien geen cent vermogender. Nou ja, het spaart misschien thuis een sneetje brood uit.
En wat is de schenkingswaarde van een "geschonken" broodje? De horecaprijs? Of de "dagwaarde" van een broodje? Een broodje dat in de horeca voor 4,50 aangeschaft wordt, is in werkelijkheid geen 4,50 waard. Je maakt dit bederfelijke "geschenk" namelijk zelf voor veel minder en als het het vervolgens te koop aanbiedt, is de dagwaarde nul.
Bij de waardering van nalatenschappen gaat men uit van de dagwaarde (de waarde van een inboedel bijvoorbeeld is wat een [op]koper er nog voor zou willen geven). Het is dan normaal dat de waarde van in te brengen schenkingen op dezelfde manier moet worden gewaardeerd: wat zou je ervoor hebben gekregen als je je gekregen broodje te koop zou hebben gezet? Waarschijnlijk evenveel als indien je de hele inhoud van je koelkast te koop zou zetten: niets!
Los daarvan zegt een bankafschrift van een pinbetaling aan een eettent niets over wie heeft gegeten en wie voor welk bedrag, dat sprake was van een op geld waardeerbare schenking (bevoordelingsbedoeling) en dat dat bedrag niet op enige wijze (de volgende keer trakteert misschien het kind moeder) terugbetaald hoefde te worden.
Raadgever
Le Coq, het is een simpele vraag aan fransvdk, waarop jij een lang verhaal houdt, dat geen antwoord is, want dat weet je niet. Is dat relevant?
Beginneling
"Ik ken de achtergronden niet, maar ik kan mij met zo'n wantrouwig en controleziek en op geld belust kind wel voorstellen dat moeder dat wilde onterven."
daarom vind ik het ook vreselijk achterhaald dat je nog steeds je kinderen niet totaal kunt onterven...
Wat moeder wilde was wel duidelijk maar helaas...dat kind kan nog steeds zijn deel (de helft ervan) opeisen, terwijl moeder het er duidelijk niet mee eens zal zijn geweest.
Die wet zouden ze eens moeten veranderen want ik loop er zelf ook tegenaan dat ik iemand zou willen onterven. Ik ben nu zuinig omdat ik het misschien nog eens hard genoeg nodig kan hebben maar graag zou ik regelmatig eens aan een paar goede (kleine) doelen willen geven. Nu kan dat nog niet maar als ik er niet meer ben en het zelf niet meer nodig heb zou ik het graag aan hen nalaten. Maar helaas, degene die nu nooit naar ons omkijkt, zelfs niet met kerst, jaarwisseling of verjaardag iets van zich laat horen gaat er als enig kind straks wel met de helft van alles vandoor...en daar ben ik het niet mee eens maar je kunt er niet tegen doen.
Raadgever
Je kunt een onterfde kind een aantal -slecht bruikbare- zaken toekennen die wel een waarde hebben, dan wordt deze waarde verminderd op de waarde van de legitieme portie. Misschien is het ook mogelijk om in het testament een taxateur aan te wijzen, die de waarde bepaald (een optimistisch persoon, die een hoge inschatting maakt) te betalen uit de erfenis. Een contra-taxatie op eigen kosten van het kind. Het kind moet dan maar zien de tegenwaarde in geld van die spullen te krijgen. Voorbeeld: grote meubelstukken en andere zaken moet hij/zij maar zolang opslaan, nadat hij/zij transport etc. geregeld heeft.
Op die manier kan je een onterfd kind nog enigszins dwarszitten.
Beginneling
Dank voor jullie bijdragen.
Inmiddels heeft de zaak gediend en is het uitgelopen op een schikking. Niet omdat wij dat zo graag wilden, maar gewoon omdat de advocaat van onze rechtsbijstand verzekering verdraaid slecht voorbereid was en geen weerwoord had op juridische argumenten van de tegenpartij. De rechter liet alles maar op zijn beloop en kwam met sublieme idee te schikken. Lekker makkelijk.
Als ik een vermogen te besteden had gehad dan zou ik wel een veel betere advocaat hebben genomen en doorgestreden tot met Hoge Raad. Nu moest ik het er maar mee doen. Het heeft helemaal niets meer met recht spraak te maken. Het was gewoon handjeklap. Zeer onbevredigend en doet geen recht aan de wensen/gevoelens van mijn overleden schoonmoeder.
Nogmaals dank.
Frans
Vraagbaak
Jammer dat er geen kwalitatievere afhandeling was van de zaak. Hopelijk heb je de advocaat wel duidelijk gemaakt dat hij onprofessioneel heeft opgetreden.
Succes verder.