Een plakoksel
Tijdens een voorjaarsstorm, waarbij soms windkracht 11 wordt gemeten, besluit de heer Siebolt de weg op te gaan. Hij neemt de Bosweg die, zoals de naam al doet vermoeden, dwars door een bos heen loopt. Halverwege gebeurt het onvermijdelijke. Een dikke boomtak komt op de auto van Siebolt terecht. Gelukkig blijft het bij materiële schade. Deze dreigt geheel voor eigen rekening van Siebolt te blijven, tenzij….
De boom in kwestie blijkt toe te behoren aan de gemeente. Is die dan niet aansprakelijk voor de schade? De gemeente vindt van niet, waarna Siebolt het op een rechtszaak laat aankomen. Hij verwijt de gemeente, dat die haar onderhoudsplicht heeft verzaakt. Uit onderzoek was namelijk gebleken, dat de afgerukte tak een zogenaamde plakoksel had. Dat is een naar zijn aard zwakke aanhechting, die veel voorkomt bij in een V-vorm uitgroeiende takken. Volgens Siebolt had de gemeente dat kunnen weten en had zij daarom maatregelen moeten nemen.
De gemeente laat het daar niet bij zitten. Een door haar geraadpleegde deskundige erkent, dat er bij een plakoksel een ‘verhoogd risico op uitbreken’ bestaat. Maar het is niet zo, dat dergelijke takken altijd uitbreken en goede takken altijd blijven zitten. Integendeel, bij de laatste storm waren vele ‘gezonde’ takken afgebroken, terwijl takken met een plakoksel vast bleven zitten! Ook de nu afgebroken tak had eerdere zware stormen ongeschonden overleefd. De deskundige waarschuwt, dat er veel, oude (beuken)bomen met plakoksels langs de wegen staan, die allemaal gekapt gaan worden als gemeenten daarvoor aansprakelijk mochten blijken.
Vooral dat laatste argument overtuigt de rechter. Het is niet de bedoeling dat alle bomen met plakoksels worden gerooid! Zolang geen sprake is van een concrete dreiging, mag zo’n boom van de rechter blijven staan.
Wie bij storm door een bos gaat rijden, moet rekening houden met afgewaaide takken.

