Een klapband

De heer Molenaar brengt zijn auto naar de garage voor een onderhoudsbeurt. Zoals altijd vindt hij het gezellig in de werkplaats rond te lopen en knoopt hij een gesprekje aan met de diverse monteurs. Terug bij zijn eigen auto ziet hij hoe een monteur de spanning van de banden controleert. Die is te laag, zodat hij ze gaat oppompen. Bij drie van de vier banden levert dat geen probleem op. Bij de vierde gaat het echter mis. Met een enorme knal ontploft de band. Door de luchtdruk wordt Molenaar op de grond gesmeten. Daarbij bezeert hij weliswaar zijn rug, maar dat valt achteraf wel mee. Wat niet meevalt is, dat hij gehoorschade heeft opgelopen. Sinds het ongeluk heeft hij in elk geval last van oorsuizingen en hoort hij een stuk minder goed. Hij stelt de garage aansprakelijk voor de schade.

De garage is niet van plan om te betalen. Volgens haar is de kans op het ontploffen van een autoband bij het oppompen dermate gering, dat zij daar geen rekening mee hoefde te houden. Bovendien zijn de gevolgen daarvan in de regel niet ernstig.

De rechter is het niet met de garage eens. Het kan wel waar zijn, dat autobanden zelden ontploffen bij het oppompen, maar áls dat gebeurt lopen omstanders wel degelijk risico op ernstige gezondheidsschade. Daarom mocht van de garage worden verwacht, dat zij de nodige voorzorgsmaatregelen nam. Dit temeer, omdat zij nietsvermoedende klanten - zoals Molenaar - in haar werkplaats toeliet. De garage had moeten voorzien dat dergelijke bezoekers vanwege hun nieuwsgierigheid soms te dichtbij komen. Dat had zij daarom moeten zien te voorkomen. Al was het maar door de klant te waarschuwen dat hij afstand moest bewaren! Dat heeft de garage onterecht nagelaten.

Daarmee is het pleit beslecht. Een schade-expert gaat proberen de gehoorschade van Molenaar in geld uit te drukken.

Maar …. alle geld van de wereld kan hem zijn gehoor niet teruggeven.