Een Bankoverval

Gedupeerden in het gelijk gesteld.

De familie Kuilsma was dolgelukkig met de aankoop van hun nieuwe woning. Ze hadden daarvoor € 290.000 hypotheek nodig. ‘Dat komt wel goed’, voorspelde de hypotheekadviseur nadat hij hun loonstrookjes had bekeken. Een week later volgde een vrijblijvende offerte. De familie Kuilsma kon maximaal € 300.000 lenen tegen 5% rente. Geen vuiltje aan de lucht! Over vier maanden zouden ze hun nieuwe huis in kunnen.

Anderhalve maand voor de verhuizing begon de bank ineens moeilijk te doen. Ze wilden steeds nieuwe stukken hebben. Loonoverzichten, belastingaangiftes, werkgeversverklaringen en rekeningafschriften. Die werden per kerende post toegestuurd.  De definitieve hypotheek toezegging bleef echter uit. Een paar dagen voor de verhuizing hing de heer Kuilsma maar weer eens aan de telefoon: ‘Komt dat geld er nu, of wat’? De verhuisdozen stonden al ingepakt!

Niet veel later viel er een kille brief op de deurmat, waarin de bank de hypotheekaanvrage alsnog afwees. Dit wegens ‘onvoldoende overtuigende baanzekerheid’. Gelukkig kon de makelaar nog een andere kredietverstrekker vinden. Alleen vroeg die wel 1% meer rente. Met enige vertraging konden ze binnen twee weken alsnog hun nieuwe woning betrekken.

De bank kwam hier niet zomaar mee weg. De familie Kuilsma begon een rechtszaak en won! Het verweer - dat de gevraagde hypotheek nooit definitief was toegezegd - werd door de rechter van tafel geveegd. Nadat zij eerst het vertrouwen had gewekt dat de hypotheek wel zou worden verstrekt, had de bank de klant vervolgens niet maandenlang aan het lijntje mogen houden. Zo vlak voor de verhuizing mocht zij in redelijkheid niet meer opeens terugkrabbelen. Daarom moest de bank de schade betalen. Die schade werd berekend op het verschil tussen de  aanvankelijk aangeboden rente van 5% en de rente van 6% die de familie Kuilsma uiteindelijk moest betalen.

Toen was het pas echt crisis bij de bank…